08-01-11

Het verschil tussen pijn en pijn

Lang geleden dat ik nog zo'n pijn heb gehad. Ze kwam, zag en overwon me even! Ik heb geen flauw idee hoe die er was gekomen want ik let heel goed op...misschien door het dekbed in de overtrek te duwen? Normaal laat ik dat over aan m'n man, maar ik had zin om even te helpen en dat lukte me aardig. Misschien heb ik mijn schouderspieren door dit te doen te zwaar belast? Zou je het kunnen vergelijken met iemand die voor de eerste keer gaat fitnessen en 's anderendaags zo stijf is als een hark? Trouwens, spieren die je weinig gebruikt kunnen niet veel verdragen! Het verschil met 'zo stijf zijn als een hark' en de spierpijnen die een fibromyalgie-patiënt ervaart is enorm groot! Wij krijgen er gratis en voor niks ontstekingen bovenop! Die ontstekingen situeren zich tussen de spier en pees en veroorzaken dus enorme pijn en heeft niks meer te maken met gewone of stramheid van de spieren. Dus is blijven opletten de boodschap.

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (2) | Tags: fibromyalgie, spierpijn

31-12-10

Ik wens je

kaarsje.GIF

Ik wens je een ster aan de hemel
een lied dat klinkt door de nacht
en ergens iemand op aarde
die naar je uitkijkt en steeds op je wacht.

Ik wens je een hand op je schouders
als je soms weent van verdriet,
ook de steun van troostende woorden
van iemand die zijn hulp aanbiedt.

Ik wens je een hart vol dromen
die't leven mooier zien en waaraan
jezelf veel kan veranderen met je eigen
handen en je vingers alle tien.

©Naamloos

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (3) | Tags: wens

08-12-10

Eenzaamheid

Na twee jaren van onderzoeken eer men een diagnose kon stellen, sloop de eenzaamheid m'n lichaam binnen, want wie kon begrijpen wat ik voelde? Wie kende deze pijn? Wie kende deze ziekte, uitgenomen de specialisten? Van de ene kant was ik blij dat mijn ziekte eindelijk een naam kreeg -het is zelfs geen ziekte, maar een hoop symptomen bij elkaar...zeggen ze nu weer- maar van de andere kant was het iets waar ik mee moest leren omgaan, ik alleen. De eenzaamheid begon zwaar door te wegen, zeker als de pijn bijna niet te dragen was en mijn lichaam meer en meer uitgeput raakte. Het bed voelde als een spijkerbed, het hoofdkussen als een blok beton, mijn hoofd idem dito, mijn knieën voelden aan als ijzer op ijzer als ze elkaar toevallig raakten enz. Elke week kreeg ik een vitamine-D spuit in m'n achterwerk en dat een jaar lang en elke dag een hoge dosis magnesium...dit allemaal na vier baxters magnesium binnen een periode van vier maanden. Het gebeurde meer en meer dat ik om 4.00u pas ging 'slapen' en als ik dan uiteindelijk in slaap sukkelde, wilde ik dat ik voorgoed sliep, maar wat ik vooral wilde, was geen pijn meer, geen uitputting en geen eenzaamheid meer te moeten voelen.

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (7) | Tags: fibromyalgie

30-11-10

Verradelijke ziekte!

Toen ik dacht te weten waar m'n doe-grenzen lagen, liep ik toch telkens weer in de valstrikken van deze ziekte. Want wat deed ik als ik me 'goed' voelde...meer dan anders natuurlijk! Ik profiteerde van dat goede gevoel en de dingen die ik eerst niet kon, deed ik met veel enthousiasme wat uitmondde in een crash. Hoe dikwijls ik daar inliep was niet te tellen. Mijn lichaam heb ik bij manier van spreken naar de vaantjes geholpen inplaats van er naar te luisteren, en had ik meer en meer tijd nodig om te recupereren. Mijn leven begon te gelijken op een overleving en dat allemaal doordat ik fout na fout maakte...niet wilde toegeven aan deze ziekte, bleef vechten tegen alles wat me tegenhield om te doen wat ik gewoon was te doen, ook om geen schuldgevoelens te kweken. God, wat beulde ik mijn lichaam af, wat hield ik me stoer en sterk! Maar wat heb ik daarvoor in de plaats gekregen? Dat was nu eens iets om over na te denken!

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (9) | Tags: fibromyalgie, schuldgevoel, crash

08-11-10

Vergeetachtig

Elk jaar koop ik een weekkalender om er afspraken en de to do's op te kunnen schrijven want dat heb ik echt nodig. Maar zelfs dat is niet genoeg en ligt er ook nog eens een notake op het aanrecht voor alle zekerheid. Door die fibro ben ik ontzettend vergeetachtig geworden wat verre van aangenaam is. Door m'n vergeetachtigheid ben ik op dat vlak onzeker geworden -alleen op dat vlak hoor- en het wordt precies erger met ouder worden. Maar van de andere kant helpt dat notake mij ook om alleen de dingen te doen die ik aan kan per dag, wat niet wil zeggen dat ik me nog steeds moet intomen om er iets bij te doen...als je toch aan het kuisen bent...you know! Een voorbeeld: Stel dat je de ramen -die geen te grote inspanning vereist- gaat zemen en je ziet dat die gordijnen ook een beurt kunnen gebruiken, dan moet ik me inhouden om die er niet af te halen en uit te wassen! Maak ik het aanrecht zuiver en ik zie de tegels...enz. Het notake dient dus om mezelf een halt toe te roepen. Plannen en nog eens plannen is de boodschap anders kom ik voor weken in de zetel terecht en moet ik weer van nul af aan beginnen. Mijn vergeetachtigheid steek ik dus niet op de notakes of aanduidingen op de weekkalender -voor gezonde mensen ligt dat anders- maar wel op de fibromyalgie die mijn leven beheerst. 

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (4) | Tags: vergeetachtig, fibromyalgie