20-01-11

Afleiding

De pijn (Fibromyalgie) die ik jaren geleden voelde werd ondragelijk en zocht ik wanhopig naar afleiding, anders hield ik het niet vol. Ik leerde de computer 'kennen' en surfde elke dag wel een paar uurtjes op het www. tot ik op gedichtensites terecht kwam. Mijn interesse was gewekt. Ik ontdekte dat er in mij een kleine dichter schuilde en had er een nieuwe hobby bij. Na een tijdje miste ik iets in mijn gedichtjes en weer begon er een zoektocht naar dat iets. Die zoektochten en het schrijven en lezen van gedichtjes gaven me de afleiding en de moed om door te gaan, maar wat moest ik nu doen met alles wat ik vergaard had? Mijn dochter hielp me aan een eigen gedichtensite en mijn opdracht bestond er in om dat 'iets' tot zijn recht te laten komen. Een schuilnaam werd gezocht en omdat ik de geschiedenis van indianen interessant vond, doopte ik mezelf om als indie, een verkorte versie van indiaan. Ik zocht naar afbeeldingen voor mijn gedichtjes, de muziek, alles moest perfect passen in het geheel van mijn gedichtensite. Ondertussen maakte mijn dochter de kaders als afwerking. Ik moet zeggen dat het meer dan geslaagd was en ik verdiende er vele awards mee, gekeurd door een echte jury! Mijn laatste update was op 9 Augustus 2006, dus vier jaar geleden en dat kwam omdat ik vier jaar geleden met revalidatie en therapie was begonnen en er geen tijd meer over was om me bezig te houden met mijn gedichtensite. De zin om ermee verder te doen is er niet meer omdat ik nu andere prioriteiten heb, en ben dan ook van plan om wat ooit mijn houvast was te verwijderen. Degenen die benieuwd zijn en hem graag willen lezen -de muziek heb ik al verwijderd-, klik dan op deze link. Grijp deze kans nu het nog kan! :-)

08-01-11

Het verschil tussen pijn en pijn

Lang geleden dat ik nog zo'n pijn heb gehad. Ze kwam, zag en overwon me even! Ik heb geen flauw idee hoe die er was gekomen want ik let heel goed op...misschien door het dekbed in de overtrek te duwen? Normaal laat ik dat over aan m'n man, maar ik had zin om even te helpen en dat lukte me aardig. Misschien heb ik mijn schouderspieren door dit te doen te zwaar belast? Zou je het kunnen vergelijken met iemand die voor de eerste keer gaat fitnessen en 's anderendaags zo stijf is als een hark? Trouwens, spieren die je weinig gebruikt kunnen niet veel verdragen! Het verschil met 'zo stijf zijn als een hark' en de spierpijnen die een fibromyalgie-patiënt ervaart is enorm groot! Wij krijgen er gratis en voor niks ontstekingen bovenop! Die ontstekingen situeren zich tussen de spier en pees en veroorzaken dus enorme pijn en heeft niks meer te maken met gewone of stramheid van de spieren. Dus is blijven opletten de boodschap.

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (2) | Tags: fibromyalgie, spierpijn

31-12-10

Ik wens je

kaarsje.GIF

Ik wens je een ster aan de hemel
een lied dat klinkt door de nacht
en ergens iemand op aarde
die naar je uitkijkt en steeds op je wacht.

Ik wens je een hand op je schouders
als je soms weent van verdriet,
ook de steun van troostende woorden
van iemand die zijn hulp aanbiedt.

Ik wens je een hart vol dromen
die't leven mooier zien en waaraan
jezelf veel kan veranderen met je eigen
handen en je vingers alle tien.

©Naamloos

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (3) | Tags: wens

08-12-10

Eenzaamheid

Na twee jaren van onderzoeken eer men een diagnose kon stellen, sloop de eenzaamheid m'n lichaam binnen, want wie kon begrijpen wat ik voelde? Wie kende deze pijn? Wie kende deze ziekte, uitgenomen de specialisten? Van de ene kant was ik blij dat mijn ziekte eindelijk een naam kreeg -het is zelfs geen ziekte, maar een hoop symptomen bij elkaar...zeggen ze nu weer- maar van de andere kant was het iets waar ik mee moest leren omgaan, ik alleen. De eenzaamheid begon zwaar door te wegen, zeker als de pijn bijna niet te dragen was en mijn lichaam meer en meer uitgeput raakte. Het bed voelde als een spijkerbed, het hoofdkussen als een blok beton, mijn hoofd idem dito, mijn knieën voelden aan als ijzer op ijzer als ze elkaar toevallig raakten enz. Elke week kreeg ik een vitamine-D spuit in m'n achterwerk en dat een jaar lang en elke dag een hoge dosis magnesium...dit allemaal na vier baxters magnesium binnen een periode van vier maanden. Het gebeurde meer en meer dat ik om 4.00u pas ging 'slapen' en als ik dan uiteindelijk in slaap sukkelde, wilde ik dat ik voorgoed sliep, maar wat ik vooral wilde, was geen pijn meer, geen uitputting en geen eenzaamheid meer te moeten voelen.

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (7) | Tags: fibromyalgie

30-11-10

Verradelijke ziekte!

Toen ik dacht te weten waar m'n doe-grenzen lagen, liep ik toch telkens weer in de valstrikken van deze ziekte. Want wat deed ik als ik me 'goed' voelde...meer dan anders natuurlijk! Ik profiteerde van dat goede gevoel en de dingen die ik eerst niet kon, deed ik met veel enthousiasme wat uitmondde in een crash. Hoe dikwijls ik daar inliep was niet te tellen. Mijn lichaam heb ik bij manier van spreken naar de vaantjes geholpen inplaats van er naar te luisteren, en had ik meer en meer tijd nodig om te recupereren. Mijn leven begon te gelijken op een overleving en dat allemaal doordat ik fout na fout maakte...niet wilde toegeven aan deze ziekte, bleef vechten tegen alles wat me tegenhield om te doen wat ik gewoon was te doen, ook om geen schuldgevoelens te kweken. God, wat beulde ik mijn lichaam af, wat hield ik me stoer en sterk! Maar wat heb ik daarvoor in de plaats gekregen? Dat was nu eens iets om over na te denken!

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (9) | Tags: fibromyalgie, schuldgevoel, crash