13-03-11

Relatie

De ziekte nam een tweetal jaren volledig beslag op mijn relatie en gaandeweg ontdekte ik dat dit verre van 'gezond' was. Mijn man had er alle begrip voor daar niet van, maar het mocht ons leven niet te erg beinvloeden ondervond ik. Wij wisten hoe de zaken er voor stonden, tijd voor mij dus om het over een andere boeg te gooien. Ik besprak het met hem dat hij vanaf nu moest helpen waar nodig was zonder er vragen bij te stellen, noch dat ik elke dag opnieuw zou moeten zeggen waarom ik dit of dat even niet kon, noch waarom ik de ene dag niks deed en de andere dag weer wel, en tot op vandaag wordt er rekening mee gehouden wat inhoud dat wij elkaar goed aanvullen...zelfs beter dan het ooit is geweest want ik stelde mij de vraag: Wat als mijn man fibro had? Zou ik het kunnen verdragen dat hij elke dag opnieuw 'kloeg' over zijn ziekte jaren aan een stuk? Zou ik het op die manier kunnen volhouden? Mijn antwoord was een duidelijke NEEN, hoe graag ik hem ook zie!

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (2) | Tags: relatie

Commentaren

Hey Maike,
Je doet er goed aan om af en toe in gedachten eens de rollen om te keren, ik doe dat ook af en toe! Trouwens, ik heb veel aan u geleerd hé, haha!
Maar het is idd heel belangrijk om te beseffen dat ook je man niet voor de situatie gekozen heeft, en als hij dan nog een zaag erbij heeft die hele dagen zit te klagen steen en been, is voor hem ook de fun er van af. Aan een relatie moet je blijvend werken, het begint pas op de dag dat je trouwt!
groetjes
Christa

Gepost door: christa | 13-03-11

Reageren op dit commentaar

Jij aan mij iets geleerd Christa? Hahaha, ik denk dat jij van mij als veteraan, veel meer kunt leren dan ik van u hoor! :p
Jij staat nu waar ik 13 jaar geleden stond! Ik heb nu ongeveer 15 jaar fibro met alles erop en eraan achter de rug.

Gepost door: maike | 14-03-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.