30-11-10

Verradelijke ziekte!

Toen ik dacht te weten waar m'n doe-grenzen lagen, liep ik toch telkens weer in de valstrikken van deze ziekte. Want wat deed ik als ik me 'goed' voelde...meer dan anders natuurlijk! Ik profiteerde van dat goede gevoel en de dingen die ik eerst niet kon, deed ik met veel enthousiasme wat uitmondde in een crash. Hoe dikwijls ik daar inliep was niet te tellen. Mijn lichaam heb ik bij manier van spreken naar de vaantjes geholpen inplaats van er naar te luisteren, en had ik meer en meer tijd nodig om te recupereren. Mijn leven begon te gelijken op een overleving en dat allemaal doordat ik fout na fout maakte...niet wilde toegeven aan deze ziekte, bleef vechten tegen alles wat me tegenhield om te doen wat ik gewoon was te doen, ook om geen schuldgevoelens te kweken. God, wat beulde ik mijn lichaam af, wat hield ik me stoer en sterk! Maar wat heb ik daarvoor in de plaats gekregen? Dat was nu eens iets om over na te denken!

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (9) | Tags: fibromyalgie, schuldgevoel, crash

08-11-10

Vergeetachtig

Elk jaar koop ik een weekkalender om er afspraken en de to do's op te kunnen schrijven want dat heb ik echt nodig. Maar zelfs dat is niet genoeg en ligt er ook nog eens een notake op het aanrecht voor alle zekerheid. Door die fibro ben ik ontzettend vergeetachtig geworden wat verre van aangenaam is. Door m'n vergeetachtigheid ben ik op dat vlak onzeker geworden -alleen op dat vlak hoor- en het wordt precies erger met ouder worden. Maar van de andere kant helpt dat notake mij ook om alleen de dingen te doen die ik aan kan per dag, wat niet wil zeggen dat ik me nog steeds moet intomen om er iets bij te doen...als je toch aan het kuisen bent...you know! Een voorbeeld: Stel dat je de ramen -die geen te grote inspanning vereist- gaat zemen en je ziet dat die gordijnen ook een beurt kunnen gebruiken, dan moet ik me inhouden om die er niet af te halen en uit te wassen! Maak ik het aanrecht zuiver en ik zie de tegels...enz. Het notake dient dus om mezelf een halt toe te roepen. Plannen en nog eens plannen is de boodschap anders kom ik voor weken in de zetel terecht en moet ik weer van nul af aan beginnen. Mijn vergeetachtigheid steek ik dus niet op de notakes of aanduidingen op de weekkalender -voor gezonde mensen ligt dat anders- maar wel op de fibromyalgie die mijn leven beheerst. 

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (4) | Tags: vergeetachtig, fibromyalgie