21-08-10

Droge huid

Als het jeukt moet je krabben zegt men, maar als krabben niet helpt?
Je ziet het droge plekje en doet er een zalfje op en dat helpt...voor even. Op den duur zie je zoveel droge plekjes dat je begint te twijfelen of je psoriasis hebt en je gaat naar je huisdokter...weer een zalfje. Van de huisdokter ga je naar de huidarts en ondertussen maar denken dàt je psoriasis hebt...wat niet het geval bleek te zijn. Een voorschrift met allerhande crèmes en olie wordt in je handen geduwd met de vraag of je wel genoeg drinkt...nee dus. Ik drink te weinig en moet heel veel moeite doen om een liter vocht naarbinnen te werken, laat staan twee liter!!! Na allerlei badolieën en crèmes uitgeprobeerd te hebben, heb ik eindelijk gevonden wat het beste is voor mijn huid en dat zijn de produkten van Louis Witmer en heel af en toe wissel ik af met L'Oreal. Daarnaast doe ik elke maand een grondige lichaamspeeling en voila niks jeukt nog :-)

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (2) | Tags: fibromyalgie, droge-huid

19-08-10

Verantwoording

Daar was ik ook goed in, in verantwoording afleggen! Telkens ik iets niet kon, vertelde ik er maar direkt bij waarom ik het niet kon...gevat in leugens natuurlijk, want ik wou de zielige niet uithangen! Ik stond er niet eens bij stil dat ik ook op deze manier mijn energie verbruikte aan iets wat totaal overbodig was en als ik er nu op terug kijk...wel, dan was ik de zielepoot van fibro geworden!

Vraag je eerst af aan wie je verantwoording moet afleggen.
Vragen zij je dat?
En wie vraagt jou dat?
Heeft er iemand baat bij?

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (4) | Tags: fibromyalgie, verantwoording

17-08-10

Overgeleverd aan jezelf.

Geen enkele dokter of specialist kan je helpen, alleen de pijn iets verzachten en vooral luisteren naar wat je te vertellen hebt. Je bent overgeleverd aan jezelf, je staat er alleen voor. Tot dat besef kwam ik, toen ik twee jaar, tweemaal per week revalideerde in het ziekenhuis. Ik zag veel mensen met fibro, elk met hun eigen verhaal en wat mij het meeste opviel was, dat elk verhaal een trauma meedroeg. Iets wat je hebt overgehouden uit je jeugd of recent, dat maakt niets uit, je lichaam en geest dragen er de gevolgen van. Iedereen kan fibro krijgen, het is maar hoe je lichaam reageert op de negatieve stress. Meestal zijn het ook heel sociale mensen en harde werkers die vlugger vatbaar worden voor fibro en CVS (ChronischVermoeidheidSyndroom). Ik vertel dit uit wat ik heb ervaren door de omgang met anderen die toen mijn pad kruisten.

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (7) | Tags: fibromyalgie, cvs, trauma

16-08-10

Schuldgevoelens

Wat heb ik daar ooit mee gekampt!
Schuldgevoelens die meteen de kop opstaken als ik mijn man moest vragen om me even te helpen in het huishouden, alhoewel hij ging werken hielp hij waar nodig. Maar dat nodige stelde ik uit of deed het toch zelf , wat ik dan weer moest uitzweten. Dus stelde ik met veel zwier voor om een kuisvrouwke te nemen, man was ermee akkoord en zo geschiede. Mens toch, al van de eerste dag dat ze kwam, hielp ik als een gek mee omdat ik compassie kreeg met haar en om het schuldgevoel een beetje voor te blijven. Ik wist dat dit zo niet verder kon maar ik wist niet hoe ik het wèl moest aanpakken. Ik was wie ik was, mijn karakter was nu eenmaal zo, mijn geweten idem dito! Ik liep krom van de schuldgevoelens tegenover iedereen, het idee alleen al dat ik in ander mensen hun ogen een profiteur was en de pijn die erger werd, maakten mij het leven en dat van mijn gezin onmogelijk! Mijn lichaam kon de pijn, schuldgevoelens en stress niet meer aan, ik luisterde er niet naar -ik wist trouwens niet hoe je dat moest doen-, en sleepte me door de dagen heen. Daar kwam nog bij dat ik niet meer kon slapen...wel op de onmogelijkste uren, maar niet 's nachts. Ik had geen flauw vermoeden dat ik op het einde van mijn krachten zat...werkelijk op het einde van mijn krachten!

Nu weet ik natuurlijk wel waar het aan ligt, maar een mens moet blijkbaar eerst heel diep gaan voor hij weer kan beginnen met klauteren. Stel jezelf eens de vraag wat het belangrijkste is voor jou en je partner: "Elkaar helpen waar nodig, zonder schuldgevoel en met minder pijn, dan dat je alles zelf doet om geen schuldgevoel te kweken en je er uiteindelijk kreupel bijloopt."

Bij dit postje lees je schuldgevoelens en stress en die twee bezorgen je nog meer pijn dan je al hebt! Kun je die twee geen baas, dan wordt je een wrak!

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (6) | Tags: schuldgevoel

15-08-10

Frozen schoulders

Ik herinner me nog goed dat ik niet meer naar links of naar rechts kon draaien met mijn hoofd, mijn armen kon ik niet meer boven mijn hoofd krijgen omdat ik dan enorme krampen in m'n bovenarmen kreeg en wees maar zeker dat dat heel pijnlijk was, zelfs een deur openen ging niet. M'n hoofd moest ik vasthouden als ik wou neerliggen -wat me dan weer krampen bezorgde- en het hoofdkussen voelde dan weer aan als beton, zelfs m'n knieën tegen elkaar houden voelde aan als ijzer op ijzer...dit was niet te doen en ging naar m'n huisarts die me dan doorstuurde naar een specialist (ik weet de naam niet meer) die me zei dat ik frozen shoulders had en moest geopereerd worden...de uitleg...stress! Eerst zou hij de linkerschouder aanpakken en als ik die na een kleine revalidatie weer goed kon gebruiken, volgde na een maand de andere schouder. De linkerschouder werd door een plaatselijke verdoving gekraakt, wat vlot ging, met de rechterschouder probeerde men hetzelfde maar hell, daar schreeuwde ik het uit van de pijn en kreeg ik een algemene verdoving. Eindelijk kon ik weer een deur openen en was mijn hoofdkussen zoals een hoofdkussen moest zijn...zacht, maar m'n knieën bleven aanvoelen als ijzer op ijzer.

Gepost door maike in Fibromyalgie | Commentaren (3)